پسر شانزده‌ساله بود و با یک فهرست آمده بود، نه با یک داستان. گفت فقط می‌خواهد تجربه‌هایش را بگوید.

— یک: به هر کسی اعتماد نکنید. شریک بابام رفیق صمیمیش بود، پانصد میلیون برد و رفت. دو: قبل از هر کاری از چند نفر بزرگ‌تر مشورت بگیرید. سه: دور لذت‌های لحظه‌ای و فیک رو خط بکشید. چهار: اگه به خودت احترام نذاری، بقیه هم نمی‌ذارن.

— اینا رو از کجا یاد گرفتی؟

پسر مکث کرد. فهرست را کنار گذاشت.

— خونواده‌م خیلی سخت‌گیر بودن. از دو سالگی با کوچیک‌ترین اشتباه کتک می‌خوردم، تو اتاق تاریک زندانی می‌شدم. اجازه نداشتم تا مغازه‌ی سر کوچه برم. می‌گفتن چون دوستت داریم. هرچی بزرگ‌تر شدم و مقاومت کردم، اونا عوض شدن.

— الان هنوز دست روت بلند می‌کنن؟

— نه. دیگه نه.

— پس فهرستت یه شماره‌ی پنج هم داره که ننوشتی: می‌شه از توی تاریکی بیرون اومد و باز هم مهربون موند. تو به من نصیحت کردی، نه فحش. این مهمه. فقط یادت باشه مقاومت کردن هم خسته می‌کنه. اگه یه روز خسته شدی، از همون بزرگترایی که گفتی کمک بگیر.