آرزو دو ماه بعد از اولین قرارمان گفت قبل از من به کس دیگری فکر میکرده. من حسودی کردم. او خندید و گفت: «فکر کردن که گناه نیست. انتخاب کردن مهمه.» هنوز فکر میکنم این جمله را از جایی خوانده بود. هرگز نپرسیدم.
فقط دوست معمولیاش هستم
دختر گفت عاشق کسی شده که او را فقط یک دوست معمولی میبیند.
— عاشق چشماش، لبخندش، چال لپش. یه عکس از چشماش دارم، هر دقیقه نگاهش میکنم. ولی اون به یکی دیگه فکر میکنه. گاهی فکر میکنم اگه امروز آخرین روز زندگیم بود، میرفتم پیشش و بهش میگفتم.
— خب امروز آخرین روز نیست. ولی لازم نیست برای گفتن، آخرین روز باشه.
— اگه بگم و همهچی خراب شه؟ الان لااقل دوستشم.
— این ترس درستیه. ولی یه چیزی هم هست: الان تو هم دوستشی، هم نیستی. چون یه دوست هر دقیقه به عکس چشمای دوستش نگاه نمیکنه. یعنی دوستیتون الانم کامل نیست. اگه بگی، شاید دوستی رو از دست بدی. اگه نگی، شاید خودتو از دست بدی، ذرهذره.
— کدوم بدتره؟
— اینو فقط خودت میتونی وزن کنی. من فقط ترازو رو گذاشتم جلوت.
اگر حالت خوب نیست.
بعضی قصههای این کتاب از سوگ، بیماری، خشونت در خانه و فکرِ آسیب زدن به خود حرف میزنند. اگر خواندنشان سنگین شد، کتاب را ببند و با کسی حرف بزن. لازم نیست تنها از پسش بربیایی.