دختر گفت نه سالش بود که خواهرش به دنیا آمد و از همان روز بزرگ شد.

— همه انتظار داشتن مثل یه آدم بیست‌وهشت‌ساله رفتار کنم. «تو دیگه بزرگ شدی.» «آبجی بزرگه‌ای.» نه سالم بود. بابام از هفت‌سالگی دیگه بغلم نکرد. می‌گفت دیگه بزرگ شدی، زشته. هنوز یادمه آخرین باری که بغلم کرد. تو حیاط بود. من یه گل دستم بود.

— الان چند سالته؟

— نوزده.

— دلت برای بغل باباتو تنگ شده یا برای اون دختر هفت‌ساله که هنوز اجازه داشت کوچیک باشه؟

دختر جواب نداد. آقای دژاوو صبر کرد.

— هر دو.

— بعضی باباها فکر می‌کنن بغل نکردن یعنی احترام. نمی‌دونن بچه اینو چطوری می‌خونه. یه کاری بکن که شاید عجیب باشه. یه روز که تنهاست، برو بغلش کن. بدون توضیح. ببین چی میشه.

— اگه پسم زد؟

— اون وقت لااقل دیگه منتظر نیستی. ولی من فکر می‌کنم دست‌هاش هنوز یادشه.