من هم به آرزو اولش نگفتم کارم را از دست دادهام. یک ماه بعد از آشناییمان گفتم. فقط گفت: «میدونستم.» هنوز نمیدانم از کجا.
قرار بود فقط برای دوستم باشد
دختر از اول گفت که داستانش با دروغ شروع میشود.
— میخواستم یه پسری رو برای دوستم جور کنم. بهش دروغ گفتم. مدرسه، محله، همهچی. دو ماه که گذشت فهمیدم عاشقش شدم. آروم بود وقتی من عصبانی بودم. راستشو بهش گفتم. فکر میکردم میره. نرفت.
— و بعد؟
— یه شب گفت امشب یه دورس سبز و شلوار جین سورمهای میپوشم. شب دوم تو یه مهمونی، یه خانومی گفت یه پسر با همین لباس یه خیابون اونورتر دعوا کرده، چاقو خورده. بیست بار زنگ زدم. یه مرد برداشت.
جملهاش را تمام نکرد. آقای دژاوو هم نپرسید.
— همهش فکر میکنم اگه از اول راست گفته بودم، زودتر میشناختمش. وقت بیشتری داشتیم.
— ولی یه چیزو به من گفتی که خودت شاید نشنیدی. اون موند. با همهی دروغا، وقتی راستشو شنید، موند. یعنی اونی که دوست داشت، همون راستی بود.
اگر حالت خوب نیست.
بعضی قصههای این کتاب از سوگ، بیماری، خشونت در خانه و فکرِ آسیب زدن به خود حرف میزنند. اگر خواندنشان سنگین شد، کتاب را ببند و با کسی حرف بزن. لازم نیست تنها از پسش بربیایی.